
1. Giriş
KIRMIZI metin, TCCC Kılavuzu’nun bu yılki güncellemesinde yer alan yeni metni;
MAVİ metin ise değişmeyen ancak kılavuz içinde yeri değiştirilen metni göstermektedir.
2. Ateş/Tehdit Altında Bakım için Temel Yönetim Planı
- Ateşe karşılık verin ve siper alın.
- Yaralı uygunsa muharebeye devam etmesini bekleyin veya muharebeye yönlendirin.
- Yaralıyı siper alması için yönlendirin ve yapabiliyorsa kendi kendine ilk yardım uygulatın ya da taktiksel olarak mümkün olduğunda yaralıyı sipere taşıyın veya sürükleyin.
- Yaralının başka yaralar almasını önlemeye çalışın.
- Yaralıları yanan araçlardan veya binalardan çıkarın ve nispeten güvenli bir alana taşıyın. Yanma sürecini durdurmak için ne gerekiyorsa yapın.
- Taktiksel olarak mümkünse hayatı tehdit eden dış kanamayı durdurun:
a) Yaralıyı mümkünse kendi kendine ilk yardım yaparak kanamayı kontrol etmesi için yönlendirin.
b) Anatomik olarak turnike kullanımına uygun olan kanamalar için CoTCCC tarafından önerilen bir ekstremite turnikesi kullanın.
c) Ekstremite turnikesini üniforma üzerinden kanama bölgesinin/bölgelerinin proksimaline uygulayın. Eğer hayatı tehlike arz eden kanamanın yeri net olarak belirlenemiyorsa, turnikeyi “yüksek ve sıkı” olacak şekilde (mümkün olduğunca proksimal) yaralı uzuva uygulayın ve yaralıyı sipere çekin. - Hava yolu yönetimi Taktik Saha Bakımı aşamasına kadar genellikle ertelenir.
3. Taktik Saha Bakımı için Temel Yönetim Planı
Birim taktik standart operasyon prosedürlerine ve/veya muharebe taktiklerine uygun bir şekilde güvenlik çemberi oluşturun. Taktiksel durum farkındalığını sürdürün.
Yaralılara gerektiği şekilde triyaj uygulayın. Ek A: TCCC’de Triyaj bölümü kılavuzun sonunda mevcuttur.
3.1. 3.Ağır Kanama (Masif Hemoraji)
3.2. 4.Hava Yolu Yönetimi
3.3. Solunum/Nefes Alma
a) Tansiyon pnömotoraks açısından yaralıyı değerlendirin ve gerekirse tedavi edin.
◦Yaralıda ciddi gövde travması veya birincil patlama yaralanması olduğunda aşağıdaki durumlardan biri veya daha fazlası varsa, tansiyon pnömotorakstan şüphelenin ve tedavi edin:▪Şiddetli veya ilerleyici solunum sıkıntısı▪Şiddetli veya ilerleyici takipne▪Göğsün bir tarafında solunum seslerinin olmaması veya belirgin şekilde azalması▪Nabız oksimetresinde hemoglobin oksijen satürasyonunun %90’ın altında olması▪Şok▪Belirgin ölümcül yaralar olmadan gerçekleşen travmatik kardiyak arrest◦Şüpheli tansiyon pnömotoraksın başlangıç tedavisi:
▪Yaralıda göğüs bandı varsa, göğüs bandının bir kenarını kısa süreli kaldırarak havayı tahliye edin (burp) veya göğüs bandını çıkarın.▪Nabız oksimetresi (SpO₂) takibi yapın.▪Maksillofasiyal travma nedeniyle hava yolunu açık tutmak için oturması gereken bilinci açık yaralılar dışında, yaralıyı sırtüstü yatırın ya da recovery/koma/derlenme/iyileştirme pozisyonuna alın.▪Yaralanmanın olduğu taraftaki göğse 10 veya 14 gauge çapında, 8,25 cm (3,25 inç) uzunluğunda iğne/kateter ünitesi ile dekompresyon uygulayın.▫İğne dekompresyonu (NDC) için anterior aksiller hattaki (AAL) 5. interkostal aralık veya midklavikular hattaki (MCL) 2. interkostal aralık kullanılabilir. Anterior (MCL) bölge kullanılırsa, iğneyi meme ucu çizgisinin medialine (iç tarafına) yerleştirmeyin.▫İğne/kateter ünitesini, göğüs duvarına dik bir açıyla ve giriş bölgesindeki alt kaburganın üst kenarının hemen üzerinden sıyırarak yerleştirin. İğne/kateter ünitesini sonuna kadar itin ve dekompresyonun gerçekleşmesi için 5-10 saniye sabit tutun.▫İğne dekompresyonu (NDC) uygulandıktan sonra iğneyi çıkarın ve kateteri yerinde bırakın.▪Yaralıda ciddi gövde travması veya birincil patlama yaralanması varsa ve travmatik kardiyak arrest durumundaysa (nabız yok, solunum yok, ağrılı uyaranlara yanıt yok, başka yaşam belirtisi yok), tedaviyi sonlandırmadan önce göğsün her iki tarafına iğne dekompresyonu uygulayın.◦İğne dekompresyonu (NDC) aşağıdaki durumlarda başarılı kabul edilir:
▪Solunum sıkıntısı düzelirse veya▪İğne dekompresyonu (NDC) uygulandığında göğüsten hava çıkarken belirgin bir tıslama sesi duyulursa (yüksek gürültülü ortamlarda bunu fark etmek zor olabilir) veya▪Hemoglobin oksijen satürasyonu %90 veya üzerine çıkarsa (bunun birkaç dakika sürebileceğini ve yüksek irtifada gerçekleşmeyebileceğini unutmayın) veya▪Yaşam belirtisi olmayan bir yaralının bilinci ve/veya radyal nabzı geri dönerse.◦İlk iğne dekompresyonu (NDC) şüpheli tansiyon pnömotoraks belirtilerini/bulgularını iyileştirmezse:
▪Göğsün aynı tarafında, önerilen iki bölgeden daha önce kullanılmamış olanından ikinci bir iğne dekompresyon uygulayın. İkinci deneme için yeni bir iğne/kateter ünitesi kullanın.▪Yaralanma mekanizması ve fiziksel bulgulara göre, göğsün karşı tarafına dekompresyon gerekip gerekmeyeceğini değerlendirin.▪Yeniden değerlendirmeye devam edin!◦İlk iğne dekompresyonu (NDC) başarılı olmuşsa ancak belirtiler daha sonra tekrar ortaya çıkarsa:
▪Daha önce kullanılan aynı bölgeye başka bir iğne dekompresyon (NDC) uygulayın. Tekrarlanan uygulama için yeni bir iğne/kateter ünitesi kullanın.▪Yeniden değerlendirmeye devam edin!◦İkinci iğne dekompresyon (NDC) başarılı olmazsa: TCCC Kılavuzu’nun Dolaşım bölümüne geçin.Tansiyon pnömotoraks zamanında tedavi edilmezse solunum sıkıntısından şoka ve travmatik kardiyak arreste kadar ilerleyebilir.
Solunum/Nefes Alma b)
◦Tüm açık ve/veya emici göğüs yaralarını, defekti kapatmak için valfli bir göğüs bandı uygulayarak tedavi edin. Eğer valfli göğüs bandı yoksa valfsiz bir göğüs bandı kullanın. Yaralıyı sonradan gelişebilecek tansiyon pnömotoraks açısından izleyin. Yaralıda hipotansiyon, artan hipoksi, solunum sıkıntısı gelişirse ve tansiyon pnömotoraks şüphesi varsa; göğüs bandının bir kenarını kısa süre kaldırıp havayı tahliye ederek (burping) veya göğüs bandını çıkararak ya da iğne dekompresyonu yaparak tedavi edin.•Solunum/Nefes Alma c)
◦Nabız oksimetresi (SpO₂) ile izlemi başlatın. Orta/şiddetli travmatik beyin hasarı geçiren tüm bireyler nabız oksimetresi ile izlenmelidir. Şok veya belirgin hipotermi durumlarında ölçümler yanıltıcı olabilir.•Solunum/Nefes Alma d)
◦Orta/şiddetli travmatik beyin hasarı olan yaralılarda, oksijen satürasyonunu %92 veya üzerinde tutmak için mevcut olduğunda ek oksijen verilmelidir.•Solunum/Nefes Alma e)
◦Yaralının ventilasyonu bozulmuşsa ve oksijen satürasyonu %90’ın altına (veya orta/şiddetli TBH’de %92’nin altına) düşerek hipoksi düzeltilemez hâle gelmişse, uygun boyutta bir nazofaringeal airway yerleştirmeyi düşünün ve 1000 mL’lik bir balon-valf-maske kullanarak ventilasyon yapın.•Solunum/Nefes Alma f)
◦ Hava yolu açıklığını değerlendirmek amacıyla EtCO₂ ve SpO₂ seviyelerini sürekli izleyin.3.4. Dolaşım
a) Kanama
◦Pelvik kırık şüphesi olan durumlarda pelvis kemeri uygulanmalıdır:▪Aşağıdaki belirtilerden bir veya daha fazlasının eşlik ettiği şiddetli künt travma veya patlama yaralanması:▫Pelvik ağrı▫Herhangi bir büyük alt ekstremite ampütasyonu veya ampütasyona yakın yaralanma▫Pelvik kırığı düşündüren fizik muayene bulguları▫Bilinç kaybı▫Şok◦Tüm turnikeleri açığa çıkarın ve üzerlerine turnike uygulama zamanını açıkça işaretleyin. Uygulanan turnikeleri ve uygulama zamanlarını TCCC Yaralı Kartı’na not edin. Turnike ve yaralı kartı üzerine işaretleme yapmak için asetat kalemi kullanın.•b) Hemorajik şok açısından değerlendirme yapın (beyin hasarı olmaksızın zihinsel durum değişikliği ve/veya radyal nabzın zayıf veya hiç olmaması).
•c) IV/IO Erişimi
◦Yaralı hemorajik şokta ise veya şok gelişme riski yüksekse (bu nedenle sıvı resüsitasyonuna ihtiyaç duyabilir) ya da ilaçlara ihtiyaç duyup ağızdan alamıyorsa, intravenöz (IV) veya intraosseöz (IO) erişim endikedir.▪18 gauge (yeşil) IV kateter veya salin kilidi tercih edilir.▪Vasküler erişim gerekiyorsa ancak IV yol hızlı bir şekilde sağlanamazsa, IO yolu kullanın.•d) Traneksamik Asit (TXA)
◦Bir yaralının kan transfüzyonuna muhtemelen ihtiyacı olacaksa (örneğin hemorajik şok, bir veya daha fazla büyük ampütasyon, penetran gövde travması veya ciddi kanama bulguları mevcutsa) VEYA◦Yaralıda belirgin travmatik beyin hasarı (TBH) belirtileri/bulguları varsa veya patlama yaralanması ya da künt travma ile ilişkili zihinsel durum değişikliği mevcutsa:▪2 gram traneksamik asidi mümkün olan en kısa sürede ancak yaralanmadan sonra en geç 3 saat içinde, yavaş IV veya IO puşe yoluyla uygulayın.•e) Sıvı Resüsitasyonu
◦Hemorajik şok açısından değerlendirme yapın (beyin hasarı olmaksızın zihinsel durum değişikliği ve/veya radyal nabzın zayıf veya hiç olmaması).◦Hemorajik şoktaki yaralılar için tercih edilen resüsitasyon sıvıları, en çok tercih edilenden en az tercih edilene doğru sıralanmıştır:▪Soğukta saklanmış düşük titreli O grubu tam kan▪Önceden taranmış düşük titreli O grubu taze tam kan▪1:1:1 oranında plazma, eritrositler (RBC) ve trombositler▪1:1 oranında plazma ve eritrositler (RBC)▪Tek başına plazma veya eritrositler (RBC)◦Eğer yaralı şokta değilse:▪Hemen IV sıvı verilmesine gerek yoktur.▪Yaralının bilinci yerindeyse ve yutabiliyorsa ağızdan sıvı almasına izin verilir.◦Yaralı şokta ise ve onaylanmış bir komuta veya harekât bölgesi kan ürünü uygulama protokolü kapsamında kan ürünleri mevcutsa:▪Soğukta saklanmış düşük titreli O grubu tam kan ile resüsitasyon yapın veya mevcut değilse▪Önceden taranmış düşük titreli O grubu taze tam kan ile resüsitasyon yapın veya mevcut değilse▪1:1:1 oranında plazma, eritrositler (RBC) ve trombositler ile resüsitasyon yapın veya mevcut değilse▪1:1 oranında plazma ve eritrositler (RBC) ile resüsitasyon yapın veya mevcut değilse▪Tek başına hazır hâle getirilmiş kurutulmuş plazma, sıvı plazma veya çözülmüş plazma veya yalnızca eritrositler (RBC) ile resüsitasyon yapın.▪Her bir üniteden sonra yaralıyı yeniden değerlendirin. Palpe edilebilir radyal nabız alınana kadar, zihinsel durum iyileşene kadar veya sistolik kan basıncı 100 mmHg’ye ulaşana kadar resüsitasyona devam edin.▪Yukarıdaki sonlandırma noktalarından birine veya daha fazlasına ulaşıldığında sıvı resüsitasyonuna son verin.▪Kan ürünleri transfüze ediliyorsa, ilk üründen sonra 1 gram kalsiyum (30 mL %10 kalsiyum glukonat veya 10 mL %10 kalsiyum klorür) IV/IO uygulayın.◦Potansiyel olarak ölümcül hemolitik reaksiyon riskinin artması nedeniyle, taranmamış O grubu taze tam kan veya spesifik tip taze tam kan transfüzyonu yalnızca eğitimli personel tarafından uygun tıbbi yönlendirme altında yapılmalıdır.◦Hayatı tehdit eden kanamadan sonra yaralıyı hayatta tutmak için mümkün olan en kısa sürede transfüzyon yapılmalıdır. Rh negatif kan ürünleri hemen temin edilemiyorsa, hemorajik şokta Rh pozitif kan ürünleri kullanılmalıdır.◦Travmatik beyin hasarı şüphesi nedeniyle zihinsel durumu değişmiş bir yaralının radyal nabzı zayıfsa veya yoksa, normal radyal nabzı sağlamak ve sürdürmek için gerektiği şekilde resüsitasyon yapın. Kan basıncı takibi yapılabiliyorsa, hedef sistolik kan basıncını 100 mmHg’nin üzerinde tutun.◦Şokun tekrarlama olasılığına karşı yaralıyı sık sık yeniden değerlendirin. Şok tekrarlarsa, tüm dış kanama kontrol önlemlerinin hâlâ etkili olduklarından emin olmak için tekrar kontrol edin ve yukarıda belirtildiği şekilde sıvı resüsitasyonunu tekrarlayın.•f) Dirençli (Refrakter) Şok◦Şoktaki bir yaralı sıvı resüsitasyonuna yanıt vermiyorsa, tedavi edilmemiş tansiyon pnömotoraksı dirençli şokun olası bir nedeni olarak düşünün. Toraks travması, inatçı solunum sıkıntısı, solunum seslerinin olmaması ve hemoglobin oksijen satürasyonunun %90’ın altında olması bu tanıyı destekler. Tedavi eden sağlık personelinin becerileri, deneyimi ve yetkileri doğrultusunda tekrarlayan iğne dekompresyonu (NDC) veya endike olduğunda 5. interkostal aralıkta (IKA) anterior aksiller hatta parmak torakostomisi uygulayın veya göğüs tüpü yerleştirin. Parmak torakostomi kullanıldığında, açıklığın korunamayabileceğini ve insizyon yoluyla parmak dekompresyonunun tekrarlanması gerekebileceğini unutmayın. Yaralanma mekanizması ve fiziksel bulgulara göre endike ise göğsün karşı tarafını dekomprese etmeyi düşünün.•g) Turnikenin Yeniden Değerlendirilmesi◦Daha önce uygulanmış olan ekstremite turnikesini yeniden değerlendirin. Yarayı açığa çıkarın ve turnikeye ihtiyaç olup olmadığını belirleyin. Gerekliyse, üniforma üzerinden yerleştirilmiş ekstremite turnikesini kanama bölgesinin 5-7 cm (2-3 inç) yukarısına doğrudan cilde ikinci bir turnike uygulayarak yeniden konumlandırın, ardından ilk turnikeyi gevşetin. Kanamanın durduğundan emin olun. Travmatik bir ampütasyon yoksa distal nabzı kontrol edin. Eğer kanama devam ediyorsa veya distal nabız hâlâ mevcutsa, kanamayı ve distal nabzı ortadan kaldırmak için turnikenin daha fazla sıkılmasını veya ilk turnikenin hemen yanına ikinci bir turnike uygulamayı düşünün. Yeniden değerlendirme sonucunda önceki turnikeye gerek olmadığı tespit edilirse turnikeyi çıkarın ve çıkarma zamanını TCCC Yaralı Kartı’na (DD 1380) not edin.◦Ekstremite turnikesi üç kriter karşılandığında, mümkün olan en kısa sürede hemostatik veya baskılı pansumanlara dönüştürülmelidir: yaralı şokta değil, yara kanama açısından yakından izlenebiliyor ve turnike ampute bir ekstremiteden kaynaklanan kanamayı kontrol etmek için kullanılmıyor. Kanama diğer yöntemlerle kontrol altına alınabiliyorsa, turnikeleri 2 saatten daha kısa sürede dönüştürmek için her türlü çabayı gösterin. Yakın izlem ve laboratuvar imkânı yoksa 6 saatten fazla yerinde kalmış bir turnikeyi çıkarmayın.▪NOT: Görevli tüm personel (ASM) / muharip cankurtaran (CLS) düzeyinde TCCC eğitimi almış personel, muharip sıhhiye (CMC), muharip paramedik (CPP) veya diğer ileri düzey sağlık personeli tarafından yönlendirilmedikçe turnike uygulamasından 2 saat sonra turnike rotasyonunu denememelidir. Tıbbi gözetim yoksa yaralı daha ileri bir bakım seviyesine ulaşana kadar turnikeyi yerinde tutun ve izlemeye devam edin.◦TCCC Yaralı Kartı’na (DD 1380) uygulanan turnikeleri ve her birinin uygulama, yeniden uygulama, rotasyon ve çıkarma zamanlarını not edin. Turnike ve yaralı kartı üzerinde işaretleme yapmak için kalıcı bir kalem kullanın.❖ NOT: Sıvı resüsitasyonu gerçekleştirilirken hipotermi önleme tedbirleri [Bölüm 7] başlatılmalıdır.
3.5. Hipotermi Önleme
3.6. Travmatik Beyin Hasarı (TBH)
3.7. 9. Penetran Göz Travması
3.8. İzlem
3.9. Analjezi
a)Yaralı muharebeye devam edebiliyor/görev yapabiliyor:
◦Analjezi, yaralının kendisi tarafından veya taktik sağlık personelinin yardımıyla uygulanır.◦TCCC Muharebe Yarası İlaç Paketi (Combat Wound Medication Pack, CWMP)▪Asetaminofen (Parasetamol): 1000-1300 mg oral (örneğin iki adet 650 mg uzatılmış salımlı tablet), her 8 saatte bir.▪Meloksikam: 15 mg oral, günde bir.▪Suzetrigine: Başlangıçta 100 mg oral (2 adet × 50 mg tablet), ardından her 12 saatte bir 50 mg.•b) Yaralı muharebeye devam edemiyor/görev yapamıyor:◦Henüz almadıysa yaralıyı TCCC Muharebe Yarası İlaç Paketi’ni (CWMP) almaya yönlendirin. VE◦Taktik Sağlık Personeli: ▪Ketamin: 100 mg IM veya Ketamin: 50 mg IN veya Ketamin: 25 mg (veya 0,2-0,3 mg/kg), IV/IO yolla 1 dakika boyunca uygulayın veya Esketamin: 14 veya 28 mg IN, tek doz▫Gerektiğinde dozları 30 dakikada bir tekrarlayın.▫Analjezi sonlandırma noktaları: Ağrının azalması veya nistagmus gelişmesi (ritmik göz hareketleri).•c) Analjezi ve sedasyon notları:◦Ketamin uygulanan yaralıları silahsızlandırın ve iletişim ekipmanlarını devre dışı bırakmayı değerlendirin.◦Muharebe alanında ağrı yönetiminin amacı ağrıyı tamamen ortadan kaldırmak veya tam sedasyon sağlamak değildir; hava yolu açıklığını, solunum dürtüsünü ve zihinsel durumu koruyarak ağrıyı tolere edilebilir düzeye indirmektir.◦Ketamin uygulamadan önce AVPU yöntemini kullanarak zihinsel durum muayenesini TCCC Yaralı Kartı’na (DD 1380) kaydedin.◦Güçlü analjezik uygulanan tüm yaralılarda hava yolu, solunum ve dolaşımı yakından izleyin.◦Ketamin uygulaması:▪İntranazal (IN) uygulamada hacmi en aza indirmek için daha yüksek konsantrasyonlu formu (100 mg/mL) kullanın.▪IV/IO ketamini 1 dakika boyunca yavaş uygulayın.▪Daha önce opioid uygulanmış bir yaralıya ketamin vermek genellikle güvenlidir.▪Sabit dozlama; ilacın çekilmesi ve uygulanmasındaki kolaylık, lojistik avantajlar ve gelişmiş sonuçlar esas alınarak belirlenmiştir.◦Travmatik Beyin Hasarı (TBH) ve/veya göz yaralanması ketamin kullanımına engel değildir. Ancak sedatif etkili tüm analjezikler, nörolojik muayeneyi güçleştirebileceği veya yaralının kötüleşip kötüleşmediğini belirlemeyi zorlaştırabileceği için TBH olan yaralılarda dikkatli kullanılmalıdır.◦Opioid veya ketamin sonrasında solunum baskılanırsa ya da azalırsa, yaralının hava yolunu “koklama pozisyonuna” (sniffing position) getirin. Bu girişim yeterli olmazsa ventilasyon desteği sağlayın.◦Ondansetron, 4 mg Ağızda Dağılan Tablet (ODT)/IV/IO/IM mide bulantısı veya kusma için gerektiğinde her 8 saatte bir verilebilir.◦Benzodiazepinlerin, ketamin veya esketamin ile birlikte uygulanması ÖNERİLMEMEKTEDİR.◦Çoklu ilaç kullanımı (polifarmasi) önerilmez; benzodiazepinler opioid analjezi ile birlikte KULLANILMAMALIDIR.◦Yaralı kısmi dissosiyasyon bulguları gösteriyorsa benzodiazepin kullanmak yerine daha fazla ketamin uygulamak daha güvenlidir.3.10. Antibiyotikler
3.11. Bilinen yaraları inceleyin ve sarın
3.12. Ek yaralanmaları kontrol edin.
3.13. Yanıklar
3.14. Kırıkları atelleyin ve nabızları tekrar kontrol edin.
3.15. Kardiyopulmoner Resüsitasyon (KPR)
3.16. İletişim
3.17. Bakımın Belgelendirilmesi
3.18. Tahliye için hazırlanın.
4. Taktik Tahliye Bakımının İlkeleri (TACEVAC)
* “Taktik Tahliye” terimi, Joint Publication 4-02'de tanımlandığı şekliyle Yaralı Tahliyesi (CASEVAC) ve Tıbbi Tahliye (MEDEVAC) kavramlarını kapsar.
4.1. Taktik Tahliye Bakımı için Temel Yönetim Planı
Bakımın Devredilmesi
◦a) Taktik kuvvet personeli, tahliye noktasının güvenliğini sağlamalı ve yaralıları tahliye için hazırlamalıdır.◦b) Taktik kuvvet personeli veya sağlık personeli, yaralının bilgilerini ve durumunu TACEVAC personeline mümkün olduğunca net bir şekilde iletmelidir. Yaralı ile ilgili iletilen asgari bilgiler; yaralının stabil olup olmadığını, tespit edilen yaralanmaları ve uygulanan tedavileri içermelidir.◦c) TACEVAC personeli, yaralıları gerektiği şekilde tahliye araçlarına yerleştirmelidir.◦d) Birim politikalarına, tahliye aracının konfigürasyonuna ve güvenlik gerekliliklerine uygun şekilde tahliye aracındaki yaralılar emniyete alınmalıdır.◦e) TACEVAC sağlık personeli, yaralıları yeniden değerlendirmeli; tüm yaralanmaları ve önceki müdahaleleri de tekrar gözden geçirmelidir.•Ağır Kanama (Masif Hemoraji)
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Hava Yolu Yönetimi
◦Uygulayıcı bu konuda eğitimliyse cerrahi krikotiroidotomi yerine endotrakeal entübasyon düşünülebilir.•Solunum/Nefes Alma
◦Çoğu muharebe yaralısı ek oksijen desteğine ihtiyaç duymaz fakat oksijen uygulaması aşağıdaki yaralı türleri için faydalı olabilir:▪Nabız oksimetresiyle ölçülen düşük oksijen satürasyonu▪Oksijenlenme bozukluğu ile ilişkili yaralanmalar▪Bilinci kapalı yaralı▪Travmatik beyin hasarı (TBH) olan yaralılar (oksijen satürasyonunu %92 veya üzerinde olacak şekilde koruyun)▪Şokta olan yaralılar▪Yüksek irtifada bulunan yaralılar▪Bilinen veya şüphelenilen duman inhalasyonu•Dolaşım
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Orta veya Şiddetli Travmatik Beyin Hasarı
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Hipotermi Önleme
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Penetran Göz Travması
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•İzlem
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Analjezi
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Antibiyotikler
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Bilinen yaraları inceleyin ve sarın
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Ek yaralar olup olmadığını kontrol edin
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Yanıklar
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•Kırıkları atelleyin ve nabızları tekrar kontrol edin
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)•TACEVAC’ta Kardiyopulmoner Resüsitasyon (KPR)
◦a) TACEVAC sırasında nabzı veya solunumu olmayan gövde travmalı veya multitravmalı yaralılarda tansiyon pnömotoraks olmadığından emin olmak için çift taraflı iğne dekompresyonu yapılmalıdır. Bu prosedür, yukarıda 5.a. bölümünde açıklanan yöntemle aynıdır.◦b) Bu bakım aşamasında eğer yaralının ölümcül yaraları yoksa ve kısa süre içinde cerrahi kapasitesi olan bir tesise ulaşacaksa KPR denenebilir. Ancak KPR, görevin tehlikeye atılması veya diğer yaralılardan hayat kurtarıcı bakımın esirgenmesi pahasına yapılmamalıdır.•İletişim
◦a) Yaralı ile mümkünse iletişim kurun. Cesaretlendirin, güven verin ve uygulanan bakımı açıklayın.◦b) Mümkün olduğunda bir sonraki bakım seviyesindeki sağlık personeli ile iletişim kurun. Yaralanma mekanizması, mevcut yaralanmalar, belirtiler/bulgular ve uygulanan tedaviler hakkında bilgi verin. Uygunsa ek bilgiler sağlayın.•Bakımın Belgelendirilmesi
◦(Taktik Saha Bakımı ile aynı)5. TCCC Kılavuzu - Ek A: TCCC’de Triyaj
5.1. Taktik Muharebe Yaralı Bakımında Triyaj
Acil hayat kurtarıcı bakım sağlamak ile yaralıları acil ve acil olmayan kategorilere ayırmak amacıyla ilk tur triyaj gerçekleştirin.
◦a) Acil kategori:
▪Ölmek üzere olan ve hayatta kalabilmek için derhâl hayat kurtarıcı girişimlere ihtiyaç duyan yaralılar.◦b) Acil olmayan kategori:
▪Derhâl hayat kurtarıcı girişime ihtiyaç duymayan ancak tıbbi bakım gerektiren yaralılar.•İkinci tur triyaj gerçekleştirin. Yaralıları tıbbi bakım ve tahliye gereksinimlerinin önceliğine göre üç kategoriye ayırın: acil, öncelikli ve rutin.
◦a) Acil:
▪Yalnızca acil cerrahi, hızlı hasar kontrol resüsitasyonu veya ileri tıbbi tedavi ile hayatta kalabilecek; ağır ya da kritik hayatı tehdit eden yaralanma veya hastalığı bulunan yüksek öncelikli yaralı.◦b) Öncelikli:
▪ Gecikmeli olarak cerrahi veya ileri tıbbi tedaviye ihtiyaç duyacak ciddi yaralanma veya hastalığı bulunan orta öncelikli yaralı (uzuv kaybı veya görme yetisini tehdit eden yaralanmalar da içerebilir).◦c) Rutin:
▪ Ek tıbbi tedaviye ihtiyaç duyacak hafif yaralanma veya hastalığı bulunan düşük öncelikli yaralı ya da hayat kurtarıcı girişimlerin asgari düzeyde tutulacağı ölümü beklenen yaralı.•Kaynakların dağılımı ile takibini belirlemek amacıyla aciliyet sırasına ve yaralı türüne göre hasta sayısını tespit edin.
•Taktik, lojistik, tıbbi karar alma süreçlerine bilgi sağlamak amacıyla yaralıların durumu ile olay raporlarını taktik karar alıcılar ve tıbbi müdahale ekipleriyle paylaşın.
•TCCC bakımının tüm aşamalarında yaralı tahliye kategorilerini sürekli olarak yeniden değerlendirin ve bildirin.
•Yaralanma, hastalık veya bilinç durumunu etkileyen analjezi nedeniyle zihinsel durumu değişmiş yaralıların silahları ve iletişim ekipmanları etkisiz hâle getirilmeli veya üzerlerinden alınmalıdır.
6. Genişletilmiş Rehber ve Dikkate Alınması Gerekenler
6.1. Giriş ve Temel İlkeler
TCCC Kılavuzu’nun Triyaj Eki, askerî harekâtın tüm kademelerinde Kitlesel Yaralı Yönetimi’ni (Mass Casualty Management, MCM) geliştirmeye yönelik kapsamlı bir rehber sunar. Rehber, tıbbi ve tıbbi olmayan faaliyetlerin eşgüdümünü sağlamak amacıyla bütünleşik ve komuta tarafından yönlendirilen bir yaklaşımı vurgular. Kitlesel yaralı yönetimi yalnızca yaralıların bakımından ibaret değildir; sınırlı kaynakların, kaotik koşulların ve farklı yeterliliklere sahip müdahale ekiplerinin bulunduğu bir olayın bir bütün olarak yönetilmesini kapsar.
Kitlesel yaralı yönetimi; koordineli planlama, güvenlik, triyaj, tedavi, iletişim, yaralıların taşınması ve tahliyesini içeren liderlik gerektiren bir sorumluluktur. Çoğu zaman ilk müdahaleyi gerçekleştiren tıbbi olmayan personel, özellikle ileri hatlarda veya kaynakların sınırlı olduğu ortamlarda yaralı bakımının ve sistemin etkinliğinin kritik bir unsurudur.
6.2. Kitlesel Yaralanma Olayları: Özellikleri ve Zorlukları
Kitlesel yaralanma olayları (MASCAL) doğaları gereği öngörülemez, dinamik ve mevcut kapasiteyi aşabilen niteliktedir. Bu olaylar bir düzine yaralıdan binlerce yaralıya kadar değişebilir, önceden planlanmış imkân ve kabiliyetleri sıklıkla sekteye uğratabilir. Yaralanma mekanizması, cerrahiye kadar geçen süre, müdahale ekiplerinin uzmanlığı ve çevresel tehditler gibi faktörler triyaj önceliklerini ve yaralıların klinik sonuçlarını önemli ölçüde etkiler.
Önerilen sınıflandırma modelinde üç MASCAL sınıfı bulunmaktadır:
Sınıf 1: Olay yerinde yönetilebilir.
Sınıf 2: Tedaviden önce tahliyeye öncelik verilmesini gerektirir.
Sınıf 3: Kaynaklar tedavi veya tahliye için yetersizdir; sağkalımın desteklenmesi ve palyatif bakım ön plana çıkar.
Kitlesel yaralı yönetimi; önceden planlanmış yaralı toplama noktalarını (Casualty Collection Point, CCP), değişen koşullara uyarlanabilir tahliye planlarını (Primary, Alternate, Contingency, Emergency - PACE) ve ölümü beklenen yaralılar ile yaşam sonu bakımına yönelik prosedürleri içermesi beklenir.
6.3. Triyaj ve Zamana Duyarlı Bakım
Ek kılavuz, TCCC ilkelerine dayanan iki aşamalı bir triyaj yaklaşımını önermektedir:
İlk tur: Hayat kurtarıcı girişimlere odaklanılır (örneğin kanama ve hava yolu kontrolü).
İkinci tur: Yaralılar acil, öncelikli, rutin veya ölümü beklenen kategorilerine ayrılır.
Zamanın kendisi önemli bir triyaj aracıdır. Turnikenin dakikalar içinde uygulanması gibi girişimler hayat kurtarıcı olabilirken, hasar kontrol cerrahisinin veya kan transfüzyonunun bir saatten fazla gecikmesi sağkalım olasılığını önemli ölçüde azaltır.
Ölümü Beklenen Yaralı Bakımı (Expectant Casualty Care, ECC), geçerli bir triyaj kategorisi olarak ele alınır. Bu yaklaşımda konforun sağlanması ve yaralıya zaman içinde yeniden triyaj yapılması vurgulanır. Özellikle zor önceliklendirme kararları veren triyaj sorumluları ile bakım ekipleri açısından etik ve psikolojik hususlar da ele alınmaktadır.
6.4. Planlama, Eğitim ve Görev Dağılımı
Etkili kitlesel yaralı yönetimi kapsamlı bir planlama gerektirir. Bu planlama aşağıdakileri içermelidir:
•Tüm eğitimler ve muharebe tatbikatlarına entegrasyon•Tıbbi ve tıbbi olmayan personelin görevlerinin açıkça tanımlanması•Yaralı toplama noktalarının ve standart çalışma prosedürlerinin önceden belirlenmesi•Yedekli ve açık iletişim stratejilerinin oluşturulmasıEğitim önerileri yalnızca sağlık personelini değil, komuta kademesindeki personeli de kapsayan bütüncül ve ekip temelli senaryoları gerektirir. Simülasyonun gerçeğe uygunluğu, standart hedefler ve ölçülebilir performans sonuçları özellikle vurgulanmaktadır (örneğin hemorajik şoktaki tüm yaralılara 30 dakika içinde transfüzyon uygulanması).
6.5. Lojistik ve Operasyonel Hususlar
Ek kılavuzda yaralı toplama noktalarının kurulmasına ilişkin ayrıntılı ilkeler, güvenlik protokolleri ve iletişim çerçeveleri (dâhili ve harici) açıklanmaktadır. Yaralıların hareketi, tahliye yükleme planlarının optimize edilmesi, naaşların korunması ve kaynakların birleştirilmesi hem taktik hem de operasyonel bağlamda dikkate alınmalıdır. Ayrıca Birlik Manevi Destek Ekibi (Unit Ministry Team, UMT) gibi destek unsurları, manevi ve duygusal bakım sağlamak üzere modele dâhil edilmiştir.
6.6. Sonuç
TCCC triyajı; standartlaştırılmış, lider odaklı, ekip merkezli ve senaryoya uyarlanabilir bir kitlesel yaralı yönetimi sistemini savunmaktadır. Başarının temelinin kusursuzluk değil, hazırlıklı olduğu vurgulanmaktadır. Kaosun koordineli bir müdahaleye dönüştürülmesi ve kitlesel yaralanma olaylarında sonuçların iyileştirilmesi için; gerçekçi eğitim, sık prova, tıbbi ve tıbbi olmayan alanların bütünleştirilmesi gereklidir.
Kaldığın Yerden Devam Et
Bu konunun tamamına erişmek için abonelik gerekiyor. Ancak ücretsiz üyelik oluşturarak Infuscion’un birçok özelliğini hemen kullanmaya başlayabilirsin.
Ücretsiz üyelik ile:
✔️Okuduğun konuları takip edebilir
✔️Önemli gördüğün yerleri vurgulayabilir
✔️İçeriklere geri bildirim bırakabilir
✔️Açık konulardaki quiz ve flashcard’ları çözebilir
✔️Infuse Mode ile aktif öğrenmeyi deneyebilirsin
Infuscion’u sadece okumak için değil; not alarak, işaretleyerek ve kendini test ederek daha verimli kullanabilirsin.
👉 Ücretsiz hesabını oluştur ve öğrenmeye devam et.
