1. Özet

Impact of dextrose dose on hypoglycemia development following treatment of hyperkalemia

Nicholas Farina¹,✉, Christopher Anderson² PMCID: PMC5971399 PMID: 29854393

2018 Jun;9

Arka Plan

Hiperkalemi, ventriküler disritmilere ve kardiyak arreste neden olabilen bir elektrolit bozukluğudur. Hiperkaleminin varlığı, intravenöz insülin ve dekstroz yoluyla hızlı tedaviyi gerektirebilir. Bu tedavinin dikkate değer komplikasyonlarından biri hipoglisemi gelişmesidir. Önceki çalışmalar, uygulanan insülin dozunun değiştirilmesinin hipoglisemi gelişimi üzerindeki etkisini incelemiştir; ancak bugüne kadar dekstroz dozunun değiştirilmesinin etkisini inceleyen herhangi bir çalışma yapılmamıştır.

Yöntemler

Bu çalışma, hiperkaleminin düzeltilmesi amacıyla intravenöz insülin ve dekstroz uygulanan hastaları içeren çok merkezli, retrospektif, eşleştirilmiş bir kohort çalışmasıydı. Hastalara 10 ünite insüline ek olarak 25 g veya 50 g dekstroz uygulandı. Çalışma popülasyonları; önceden mevcut akut böbrek hasarı, son dönem böbrek hastalığı ve diabetes mellitus oranlarına göre eşleştirildi. Kan glukoz düzeyleri tedaviden 60 ve 240 dakika sonra ölçüldü.

Bulgular

Analize toplam 240 hasta dâhil edildi. Tedaviden 60 dakika sonra, 25 g dekstroz uygulanan hastaların %15,8’inde hipoglisemi gelişirken 50 g dekstroz uygulanan hastalarda bu oran %8,3’tü (p = 0,11). Tedaviden 60 dakika sonra hiperglisemi, 50 g dekstroz uygulanan hastalarda daha yaygındı; ancak bu farklılık 240. dakikada devam etmedi. Altmışıncı dakikadaki potasyum düşüşü gruplar arasında farklı değildi. Tedavi öncesi kan glukozu <110 mg/dL olan veya diyabeti bulunmayan hastalarda, 50 g dekstroz uygulandığında hipoglisemi oranları anlamlı derecede daha düşüktü.

Sonuç

Genel hasta popülasyonunda 25 g yerine 50 g dekstroz kullanılması hipoglisemi insidansını azaltmamaktadır. Bununla birlikte tip 2 diyabeti olmayan veya başlangıç kan glukozu <110 mg/dL olan hastalar gibi seçilmiş hasta gruplarında yararlı olabilir. Ayrıca 50 g dekstroz uygulanmasının hastaları anlamlı bir hiperglisemi riskiyle karşı karşıya bırakmadığı görülmüştür ve hiperkalemi tedavisi sırasında kullanımı düşünülebilir.